Back in Holland

Ik ben inmiddels weer ruim een week terug in Nederland, maar toch moet ik nog een beetje wennen.

Ik dacht dat ik niet mocht klagen over de trein in Nederland na de metro in Beijing, maar het traject Cuijk-Nijmegen Heyendaal begint toch verdacht veel op de metro in Beijing te lijken. :-(
Met het grote verschil dat iedereen in China vriendelijk blijft glimlachen en verder niet zeurt. Hier in Nederland begint meteen iedereen te klagen over hoe slecht het openbaar vervoer wel niet is. En vriendelijkheid bestaat op dat moment niet in het woordenboek van de meeste Nederlanders. Er wordt lomp geduwd om er toch nog maar bij te kunnen. Natuurlijk snap ik wel dat ze graag mee willen, maar in China (in ieder geval in Beijing) gaat dat toch net iets vriendelijker. Tenminste voor mijn gevoel dan...

Ik heb inmiddels wel besloten dat ik Chinees ga leren. Het lijkt me echt geweldig om te kunnen begrijpen wat al die karakters betekenen en om het ook te kunnen verstaan. En hopelijk ook zelf een beetje te spreken. Natuurlijk ben ik dan ook van plan om weer terug te gaan. Ik heb nu nog maar een heel klein stukje van China gezien. Er valt nog zoveel te ontdekken!
En ik heb Arno ook zover gekregen dat hij Chinees gaat leren. Dan heb ik tenminste iemand om mee te oefenen en is het makkelijker om gemotiveerd te blijven. Ik wil het uiteindelijk natuurlijk beter kunnen dan hij! ;-)

Ik ben nu ook een boek aan het lezen van Bettine Vriesekoop (de tafeltennister voor degenen die haar niet kennen :-)). Ze vertelt daarin over China en de gewoontes/gebruiken die de Chinezen hebben. Het is echt heel herkenbaar en dat maakt het boekje heel leuk. En soms schrijft ze dan over bijna 20 jaar geleden, zoveel is er dus nog niet veranderd...